Παρότι οι παγκόσμιες ημέρες αποτελούν άκομψες νεοταξίτικες εορτές, οι οποίες στόχο έχουν να εξαλείψουν τις εθνικές ιδιατερότητες και να εξομοιώσουν τα έθιμα των λαών, οφείλουμε να μην παραγνωρίζουμε ποτέ την αξία και τη σημασία του γυναικείου φύλου στην ιστορία και την πρόοδο του Ελληνισμού. Η Γυναίκα ως πηγή της ζωής συνιστά τον καρπό της άπλετης Αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο. Στο πρόσωπό της αντικρίζει κανείς τη μητέρα, την κόρη, την αδερφή, τη σύζυγό του, ακόμα και τη Θεοτόκο, που είναι ό,τι ιερότερο για την χριστιανοσύνη. Η σύζευξη άρρενος και θήλεος είναι η μόνη που μπορεί να επιτελέσει τον σκοπό της ανθρωπίνης υπάρξεως, ήτοι να διαιωνίσει την Αγάπη μέσω της ταπείνωσης, μέσω της δημιουργίας ζωής, των παιδιών. Στο βάθος της ελληνικής αιωνιότητος, χάριν στη γυναικεία υπόσταση, συνδρομή και δράση, το Έθνος μας διήλθε επιτυχώς πείνες, φτώχεια, πολέμους, κατοχές, αλλά και κατόρθωσε μεγαλειώδεις νίκες, οι οποίες σημάδευσαν την πορεία του στο σήμερα. Στη μαστιζόμενη από την υπογεννητικότητα Πατρίδα μας, ένα σιδηρούν Εθνικό Κράτος, το οποίο χρειάζεται περισσότερο τώρα παρά ποτέ να αντικαταστήσει τη σάπια μεταπολιτευτική τυραννίδα, έχει χρέος να εγκαινιάσει μία εκστρατεία στήριξης της γυναίκας, να επιδοτήσει γενναία τη μητρότητα, να ενθαρρύνει με οικονομικά κίνητρα τα νέα ζευγάρια να γίνουν γονείς και να αυξήσει τις παραδοσιακές πολύτεκνες οικογένειες. Στον αγώνα αυτόν όλα νοηματοδοτούνται από τον ρόλο και τη θέση της Γυναίκας, της γλυκυτέρας χάριτος του Τριαδικού Θεού στον Άνδρα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου