Κίσινγκερ: Μετά την πανδημία πρέπει να διατηρήσουμε την παγκόσμια φιλελεύθερη τάξη

Ο Χένρι Κίσιγκερ αποτελεί έναν από τους κυριότερους εκφραστές της παγκοσμιοποίησης. Από τις θέσεις που κατείχε προώθησε με κάθε μέσο την κατάργηση των εθνών κρατών και των εθνικών ταυτοτήτων. Είναι, άλλωστε, γνωστός ο ρόλος του στα ελληνοτουρκικά και ειδικά στην εισβολή του Αττίλα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το τελευταίο άρθρο του υπέργηρου διπλωμάτη αναφορικά με την πανδημία του κορωνοιού.

Στην ΕΟΝ θεωρούμε απαραίτητο να μελετάμε τις απόψεις και τους σκοπούς των αντιπάλων μας, ώστε να προβλέπουμε τα σχέδια τους.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ παραλληλίζει την σημερινή κατάσταση με τα χρόνια του Β' Παγκοσμιου Πολέμου. «Τότε η αμερικανική αντοχή κτίστηκε στη βάση ενός ανώτερου εθνικού σκοπού. Τώρα, σε μια διχασμένη χώρα, είναι απαραίτητη μια αποτελεσματική και διορατική κυβέρνηση, ώστε να ξεπεραστούν εμπόδια πρωτοφανούς μεγέθους και παγκόσμιου βεληνεκούς», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρώην Αμερικανός ΥΠΕΞ.

Και συνεχίζει: «Όταν τελειώσει η πανδημία, οι θεσμοί πολλών κρατών θα θεωρηθούν αποτυχημένοι. Το αν αυτή η θέση είναι αντικειμενική δεν έχει κάποια σημασία. Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ πια αυτός που ήταν, μετά τον κορωνοϊό. Με το να διαφωνούμε τώρα για το παρελθόν απλά καθιστά δυσκολότερο να κάνουμε αυτό που πρέπει».

Αντλώντας μαθήματα από το Σχεδίο Μάρσαλ και το "Manhattan Project", οι ΗΠΑ θα έχουν την υποχρέωση να αναλάβουν μια μεγάλη προσπάθεια σε τρεις τομείς, προσθέτει.

Πρώτον, να στηρίξουν την παγκόσμια αντοχή απέναντι στην πανδημία. Δεύτερον, πρέπει να ξεπεράσουν την αντοχή τους, για να γιατρέψουν τις πληγές της παγκόσμιας οικονομίας. Τέλος, ως τρίτο τομέα και προϋπόθεση ο πρώην Αμερικανός ΥΠΕΞ θέτει την διαφύλαξη των αρχών της φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης.

«Η πανδημία έχει πυροδοτήσει έναν αναχρονισμό, μία αναβίωση της πόλης με τα προστατευτικά τείχη σε μια εποχή που η πρόοδος εξαρτάται απολύτως από το παγκόσμιο εμπόριο και την μετακίνηση των ανθρώπων», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Όπως επισημαίνει ο Αμερικανός πολιτικός, τα δημοκρατικά κράτη πρέπει να υπερασπιστούν και να διατηρήσουν τις αξίες του Διαφωτισμού. Ακόμη, εκτιμά, ότι δεν μπορεί να βρεθεί λύσει στο μεγάλο θέμα της ισχύος και της νομιμότητας ταυτόχρονα με την προσπάθεια να νικηθεί η πανδημία. «Η ιστορική πρόκληση για τους ηγέτες είναι να διαχειριστούν την κρίση, χτίζοντας παράλληλα την επόμενη μέρα. Η αποτυχία μπορεί να βάλει φωτιά στον κόσμο..», καταλήγει. 

Όλο το άρθρο εδώ:

https://www.google.com/amp/s/www.wsj.com/amp/articles/the-coronavirus-pandemic-will-forever-alter-the-world-order-11585953005

Τα Οχυρά Δεν Παραδίδονται! Καταλαμβάνονται

Με το πρωινό της 6ης Απριλίου 1941, το κουδούνι της οικίας του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή χτυπούσε επίμονα. Η σύζυγος του έτρεξε να ανοίξει και έκπληκτη είδε μπροστά της τον πρεσβευτή της ναζιστικής Γερμανίας πρίγκιπα Βίκτωρ Φόν Έρμπαχ, ο οποίος απαίτησε να τον οδηγήσει ενώπιον του πρωθυπουργού για να του ανακοινώσει κάτι πολύ σημαντικό, που δεν έπαιρνε αναβολή.

Τον Γερμανό διπλωμάτη συνόδευε ο στρατιωτικός ακόλουθος αντισυνταγματάρχης Φον Κλεμ Χόνγκερμπουχ που μιλούσε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα.

- Είμαι στη διάθεσή σας κ. Πρεσβευτά, είπε ο Κορυζής καθώς έμπαινε στο σαλόνι.

Ο Έρμπαχ ανέφερε τη διακοίνωση, με την οποία ανακοίνωνε η γερμανική κυβέρνηση την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα. Στο σημείο αυτό σηκώθηκε ο Κορυζής από την πολυθρόνα του και νε αυτοπεποίθηση ότι επέστη η στιγμή για να πάρει την μεγάλη απόφαση βαδίζοντας στο δρόμο του προκατόχου του Μεταξά, είπε το δικό του ΟΧΙ:

- <<Παρακαλώ διαβιβάσατε εις την υμετέραν κυβέρνησιν ότι η Ελλάς υπεραμυνόμενην του πατρίου εδάφους θα αντιτάξη αντίστασιν διά των όπλων εις πάσαν απόπειραν των γερμανικών στρατευμάτων όπως εισβάλλουν εις αυτό.>>

Στις 6 Απριλίου άρχισε ο Ελληνογερμανικός πόλεμος. Ο Γερμανός Πρέσβυς στην Αθήνα, Ερμπαχ, ανακοίνωσε στον Α. Κοριζή ότι ο Γερμανικός στρατός ετοιμαζόταν να  εισβάλει και ο Κοριζής επανέλαβε το ΟΧΙ του Μεταξά, το ΟΧΙ των Ελλήνων. 

Στις 5.15 το ίδιο πρωί, οι Γερμανοί εφαρμόζοντας τον «αστραπιαίο πόλεμο», blitzkrieg, εισέβαλαν ταυτόχρονα στην Γιουγκοσλαυία και στην Ελλάδα, ενώ τα γερμανικά αεροπλάνα βομβάρδιζαν την Αθήνα, τον Πειραιά κα τον Ναύσταθμο. (από το ημερολόγιο του Γεωργίου Θεοτοκά, αρχείο ΕΤ1).

Στα σύνορα, στις Μάχες από το Μπέλες έως το Νέστο, οι υπερασπιστές των οχυρών Νυμφαίας, Εχίνου, Λίσσε, Περιθωρείου, Ρούπελ, Ιστίμπει αλλά και στα μεμονωμένα οχυρά της  «ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΕΤΑΞΑ», εδόθησαν ηρωικές μάχες. Η δεύτερη τεθωρακισμένη γερμανική μεραρχία θα παρακάμψει τα οχυρά και θα κινηθεί προς νότο μέσα από την κοιλάδα του Αξιού και τα μεσάνυκτα της 8ης Απριλίου οι Γερμανοί εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη. 

Ο Παπάγος έδωσε διαταγή, στους υπερασπιστές της γραμμής Μεταξά, να συνθηκολογήσουν. Το Ρούπελ παραδόθηκε αλλά οι κατακτητές παρουσίασαν όπλα στους κατακτημένους που εξέρχονταν από το φρούριο, από σεβασμό για την ηρωική τους αντίσταση.

<<Τα οχυρά δεν παραδίδονται! Καταλαμβάνονται.>>

Η ιστορική άρνηση του Ταγματάρχη Δουράτσου να παραδώσει το Ρούπελ στους Γερμανούς. 

ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΛΑΒΑΝ ΕΠΕΙΔΗ ΥΨΩΣΑΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ!ΝΕΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗΝ Β. ΗΠΕΙΡΟ

Μια ομάδα νέων αδερφών μας Βορειοηπειρωτών, ως τάμα, ανύψωσαν χθες πλησίον της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Αδαλιώτισσας στην Χιμάρα, ένα μεγάλο Σταυρό.

Πρόκειται για κάτι σύνηθες ως προς την επισήμανση ιερών τόπων σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο και όχι μόνο.

Αποτελεί δε κατοχυρωμένο δικαίωμα σε ότι αφορά τη δημόσια ομολογία της πίστεως και την απρόσκοπτη άσκηση των θρησκευτικών ελευθεριών.

Σήμερα, η αλβανική Αστυνομία προχώρησε σε 10 προσαγωγές για να τιμωρήσει τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες για το <<στυγνό έγκλημα>> της ανύψωσης του Σταυρού. Προφανώς, βέβαια, τα όργανα καταστολής των γειτόνων δεν δείχνουν την ίδια ευαισθησία για τους ναρκέμπορες, που συνεργαζόμενοι με τους πολιτικούς-μαριονέτες του Ερντογάν, τείνουν να μετατρέψουν την Αλβανία στον χασισοβολώνα της Ευρώπης.

Οι Αλβανοί, δυστυχώς, προσπαθούν να στήσουν νέο σκηνικό ανάλογο με αυτό της δολοφονίας Κατσίφας. Με αυτό τον τρόπο τρομοκρατούν την Ελληνική μειονότητα και στοχοποιούν τα πιο ανυπότακτα στοιχεία της.

Η αλβανική πολιτική φέρνει την μειονότητα μπροστά σε ένα εξοντωτικό δίλημμα: άρνηση της ελληνικής της ταυτότητας ή ξεριζωμός. Με άλλα λόγια στην Βόρειο Ήπειρο εξελίσσεται αργά, αλλά σταθερά, μια εθνοκάθαρση.

Ως ΕΟΝ βρισκόμαστε στο πλευρό των διωκόμενων αδερφών μας. Καλούμε τους ημέτερους κυβερνώντες να λάβουν την πρέπουσα θέση πριν είναι αργά.

Ένας χρόνος ΕΟΝ και συνεχίζουμε...

Ο χειμώνας του 2019 βρήκε την πατριωτική νεολαία σε αδιέξοδο. Η κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., αφού υπέγραψε μνημόνιο, άφησε κόσμο να πνίγεται στην στεριά και να καίγεται στην θάλασσα, πρόδωσε την μνήμη τουυ Κατσίφα, τελικά ολοκλήρωσε και το ξεπούλημα της Μακεδονίας.

Τα συλλαλητήρια άφησαν σε όλους εμάς την πικρή γεύση της ήττας. Φάγαμε ξύλο, ληγμένα χημικά, προσαγωγές, στιγματιστήκαμε στις σχολές μας σαν <<φασίστες>>, χωρίς κανένα αντίκρυσμα. Η προδοσία της Μακεδονίας, σε συνέχεια της μακράς αλυσίδας προδοσιών που διέπραξε η μεταπολίτευση, ήταν προ πολλού αποφασισμένη.

Μοναδική χαραμάδα ελπίδας η κινητοποίηση, ίσως όχι όσο μεγάλη θα έπρεπε, ενός κομματιού της Νεολαίας, συνομηλίκων μας, χωρίς πολιτική ταυτότητα, αλλά με αγνά πατριωτικά αισθήματα.

Η άδοξη λήξη του νέου <<μακεδονικού αγώνα>> ξεκαθάρισε σε όλους μας την ανάγκη για μια νέα προσπάθεια που θα αποτελέσει έναυσμα νικηφόρων αγώνων και όχι μοιρολατρικής αποδοχής νέων ηττών. Βαρεθήκαμε να βλέπουμε καιροσκόπους να καπηλεύονται και να ποινικοποιούν τις πατριωτικές ιδέες. Βαρεθήκαμε οι ιδέες μας να μονοπωλούνται από πιόνια του συστήματος, που με την πρώτη ευκαιρία τις λησμονούν. Βαρεθήκαμε τα ασήμαντα κομματίδια που δεν μπορούσαν να συννενοηθούν ούτε μεταξύ τους. Σιχαθήκαμε, όμως, και τον ύπουλο διαχωρισμό της Ορθοδοξίας από τον Ελληνισμό που πολλοί <<υπερπατριώτες>> ύπουλα επιχειρούν.

Έτσι, λοιπόν, μια ομάδα νέων, εργαζόμενων, φοιτητών και μαθητών, προερχόμενοι από διαφορετικές πολιτικές καταβολές, αλλά με κοινές συνισταμένες την Ελλάδα και την Ορθοδοξία αποφασίσαμε να κάνουμε ένα βήμα πιο πέρα. Να δώσουμε στην αγανάκτησή μας πρόσωπο και υπόσταση. Διαλέξαμε το δύσβατο μονοπάτι του υπεύθυνου πατριωτικού ακτιβισμού.

Κάπως έτσι ξεκίνησε η ΕΟΝ, την 1η Απρίλη του 2019, με την νυκτερινή πορεία και διανομή φυλλαδιών στο κέντρο της Αθήνας για το κυπριακό. Η ημερομηνία φυσικά δεν επιλέχθηκε τυχαία. Συμβολίζει την τελευταία μεγάλη επανάσταση του Ελληνισμού, τον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α.. Έναν αγώνα που ενορχηστρώθηκε από νέους, τα κατηχητόπαιδα ή ψευδοδιγενήδες ή στρακαστρούκες όπως υποτιμιτικά τους έλεγαν οι εχθροί τους, πριν συντριβούν.

Από τότε ακολούθησαν πολλές δράσεις, καταδρομικές διαμαρτυρίες, συμμετοχή σε διαδηλώσεις και εκδηλώσεις μνήμης, γηπεδική παρουσία, ατέλειωτες ιδεολογικές συζητήσεις. Διαμορφώσαμε την δική μας πολιτική άποψη και δημοσιεύσαμε πληθώρα ιδεολογικών, ιστορικών, ενημερωτικών κειμένων. Καταφέραμε μέσω του διαδικτύου να προωθήσουμε το μύνημά μας σε χιλιάδες ανθρώπους.

Το κυριότερο, όμως, ήταν πως μέσα στον χρόνο αυτό είδαμε τον κύκλο μας να διευρύνεται και νέους φίλους να μπαίνουν στην κοινότητά μας και να πυκνώνουν τις τάξεις μας. Είδαμε ανθρώπους από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ελλάδας να επικοινωνούν μαζί μας και να μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε.

Προφανώς, και δεν μπορούμε να υπερηφανευτούμε πως πετύχαμε κάτι σπουδαίο, πως πλησιάσαμε στο ελάχιστο τις μεγάλες μορφές του Έθνους μας, τις οποίες θαυμάζουμε. Σίγουρα ακόμα και με τις πενιχρές μας δυνάμεις θα μπορούσαμε να καταφέρουμε περισσότερα.

Γι' αυτό καλούμε κάθε νέο και νέα να έρθει δίπλα μας, να δώσουμε μαζί τον αγώνα για την επιβίωση του Έθνους μας. Εμείς, με την βοήθεια του Θεού, θα συνεχίζουμε να παλεύουμε.

Όταν οι Αχαιοί μετά απο 9 χρόνια πολέμου στην Τροία ήταν έτοιμοι να τα παρατήσουν, ο Οδυσσέας τους έδωσε την περίφημη απάντηση (σύμβολο σήμερα των Ελλήνων Πεζοναυτών):

"Θαρσείν χρη, ταχ' αύριον έσετ' άμεινον"

(Έχετε θάρρος, το αύριο θα είναι καλύτερο)

Έτσι και εμείς προχωράμε με θάρρος και διάθεση να νικήσουμε, ώστε να εξασφαλίσουμε στην Ελλάδα το μέλλον που της αξίζει!

ΜΟΝΗ ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΧΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΔΩΣΑΜΕ!

Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ Απαγορεύει το Πάσχα των Ελλήνων

Αυτή την δύσκολη ώρα που ολόκληρη η οικουμένη έχει να αντιμετωπίσει τα χιλιάδες θύματα, αλλά και τις οικονομικές επιπτώσεις του κορονοϊού, διαφορά κέντρα εξουσίας βρήκαν την ευκαιρία να χτυπήσουν την Πίστη των Ελλήνων. Ενώ, λοιπόν, επιτρέπεται να πας τον σκύλο σου βόλτα ή να αγοράσεις διάφορα προϊόντα, σου απαγορεύεται η <<τροφή>> της ψυχής σου. Αυτές τις δύσκολες ώρες όπου η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά στον οδοστρωτήρα της πανδημίας, για τους ανθρώπους το μόνο καταφύγιο, η μόνη ελπίδα είναι ο Χριστός και τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας. Η κυβέρνηση προχωράει σε μια πρωτοφανή στην Ιστορία απαγόρευση των Ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα των Ελλήνων, ως συνέχεια στις ήδη απαγορεύσεις των Χαιρετισμών και των Κυριακάτικων Θείων Λειτουργιών. Απαγορεύεται εγκληματικά στον Ορθόδοξο Πιστό να εξομολογηθεί, να κοινωνήσει, να συμμετάσχει στη Θεία Λειτουργία. Χιλιάδες άνθρωποι φεύγουν απ' τη ζωή ανεξομολόγητοι και ακοινώνητοι. Ο εγκλεισμός που έχει επιβάλλει η κυβέρνηση μαζί με τις οικονομικές δυσκολίες έχει φέρει πολλούς συνανθρώπους μας σε δύσκολες ψυχολογικές καταστάσεις, οι οποίοι θα έβρισκαν μεγάλη δύναμη και παρηγοριά στην Εκκλησία αυτές τις Άγιες μέρες της Σαρακοστής. Προφανώς όμως, η κυβέρνηση κι οι διάφοροι παγκόσμιοι οργανισμοί δεν δίνουν καμία σημασία για τις ψυχές των ανθρώπων, αλλά και ούτε για το πώς θα βιοποριστούν στις επερχόμενες οικονομικές κρίσεις τις οποίες οι ίδιοι προκαλούν. Αυτή την στιγμή, αντί να γίνονται εκατοντάδες χιλιάδες τεστ στον ελληνικό λαό για να προσδιοριστεί ο ακριβής αριθμός των κρουσμάτων του κορονοϊού, η κυβέρνηση της ΝΔ μοιράζει δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ σε κόμματα, ΜΜΕ για να τρομοκρατούν τον κόσμο και σε εργολάβους οδικών δικτύων. Να γνωρίζουν όμως οι κύριοι της κυβέρνησης, ότι την μάσκα την βάλαμε για να προστατευτούμε και όχι για να μας φιμώσουν το στόμα. Την ίδια ώρα που οι Έλληνες είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους, χιλιάδες λαθρομετανάστες μεταφέρονται στην ενδοχώρα και 28 νέα χοτ σποτ ετοιμάζονται σε ολόκληρη την επικράτεια. Τηρούμε τα μέτρα για να προστατεύσουμε τους ανθρώπους μας, την κοινωνία μας και όχι για πειραματισμούς κοινωνικής υπακοής. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας απαγορέψει τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, τις στοιχειώδεις προσωπικές μας ελευθερίες!

Και του Χρόνου στην Πόλη, αδέρφια!

Και του Χρόνου στην Πόλη, αδέρφια! 

«Ὅταν ἀποφασίσαμε νὰ κάμωμε τὴν Ἐπανάσταση, δὲν ἐσυλλογισθήκαμε οὔτε πόσοι εἴμεθα οὔτε πὼς δὲν ἔχομεν ἄρματα οὔτε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐβαστοῦσαν τὰ κάστρα καὶ τὰς πόλεις οὔτε κανένας φρόνιμος μᾶς εἶπε "ποῦ πᾶτε ἐδῶ νὰ πολεμήσετε μὲ σιταροκάραβα βατσέλα”, ἀλλὰ ὡς μία βροχὴ ἔπεσε εἰς ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς Λευτεριᾶς μας» : Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Τιμή και Δόξα στους ήρωες παππούδες μας του 1821, οι οποίοι αγωνίστηκαν μετά πάθους, αυτοθυσίας και τόλμης για την του Χριστού την Πίστην την Αγίαν και της Πατρίδος την Ελευθερίαν! 

Χρόνια Πολλά, ανθηρά και ευλογημένα σε κάθε εορτάζοντα και εορτάζουσα, ένεκα της μεγάλης εκκλησιαστικής εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Μαρίας, Μητέρας της απανταχού Ρωμιοσύνης! 

#ΖΗΤΩ_25_ΜΑΡΤΙΟΥ

#ΖΗΤΩ_ΤΟ_ΕΘΝΟΣ_ΤΩΝ_ΕΛΛΗΝΩΝ

#ΕΟΝ 🇬🇷🇬🇷🇬🇷

1821: ΤΑΞΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ, ΜΥΘΟΣ Ή ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;

Εφέτος η 25η Μαρτίου συμπίπτει με μία περίοδο διπλής πρόκλησης. Από την μία η επιδημία του κορωνοιού φθάνει την κοινωνία μας στα όριά της. Από την άλλη στον Έβρο λαμβάνει χώρα η κορύφωση της νεο-οθωμανικής επεκτατικής τακτικής. Ο Ερντογάν εξαπολύει ανθρώπινες μάζες με σκοπό βραχυπρόθεσμα να εκβιάσει την κυβέρνησή μας και μακροπρόθεσμα να εποικίσει την Πατρίδα μας.

Έτσι, ο εορτασμός της επετείου της έναρξης της Επανάστασης περνά σε δεύτερη μοίρα. Παρ' όλα αυτά δεν θα λείψουν και εφέτος οι προκλήσεις των διάφορων εθνοαποδομητών που θα προσπαθήσουν να γκρεμίσουν τον δήθεν εθνικό μύθο του '21. Ας αξιοποιήσουμε, λοιπόν την καραντίνα για να εντρυφήσουμε στην αληθινή Ιστορία της Επανάστασης και να απαντήσουμε στα σαθρά, αλλά πολυδιαφημισμένα, επιχειρήματά τους.

Αρχικά, η εγχώρια αποδομητική συνομοταξία, με προεξάρχουσα την μαρξιστική αριστερά, αμφισβήτησαν τον εθνικό χαρακτήρα του ξεσηκωμού, προσδίδοντας του αμιγώς ταξικά χαρακτηριστικά. Εισήγαγαν, επίσης, την μέχρι σήμερα επικρατούσα μεταξύ των ελιτ θέση ότι η ελληνική Επανάσταση ήταν αποκλειστικά τέκνο του Διαφωτισμού και κλώνος της γαλλικής Επανάστασης. Εκκινώντας από την υλιστική θεώρηση της Ιστορίας απέκλεισαν τον ρόλο της Εκκλησίας και της Ορθοδόξου Πίστης και επικεντρώθηκαν στην απλοική άποψη ότι οι καταπιεσμένοι Έλληνες προλετάριοι επαναστάτησαν απέναντι στις γηγενείς ελιτ (κοτζαμπάσηδες, μητροπολίτες, κλπ) και στο οθωμανικό κράτος, που αύξησε την φορολογία. Η άποψη αυτή περί ταξικού χαρακτήρα του 1821 χωλαίνει από πολλές πλευρές.

Πρώτον, στην Επανάσταση συμμετείχαν όλες ανεξαιρέτως οι κοινωνικές τάξεις και συντεχνίες. Δίπλα στον αριστοκράτη Υψηλάντη πολεμούσε ο άσημος Γιος της Καλογριάς, ο Καραισκάκης, δίπλα στον αριβίστα Παπαφλέσσα η ισχυρότερη οικογένεια του Μωριά, οι Μαυρομιχαλαίοι. Οι πλοιοκτήτες των νησιών αφιερώθηκαν εξ' ολοκλήρου στον Αγώνα, παρά την σημαντική οικονομική δύναμη που είχαν αποκομίσει κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Στην Φιλική Εταιρεία, έπειτα, συμμετείχαν αδιακρίτως όλες οι τάξεις. Αλλά και οι Τούρκοι κατά την διάρκεια της Επανάστασης σκότωσαν Έλληνες κάθε κοινωνικής προέλευσης.

Δεύτερον, προφανώς, στην Οθωμανοκρατούμενη Ελλάδα υπήρχαν και καταπιεζόμενοι μουσουλμάνοι. Ειδικά, οι Τουρκαλβανοί, μισθοφόροι πολεμιστές, βρίσκονταν συχνά σε σύγκρουση με τους πασάδες και την Πύλη. Παρ' όλα αυτά, δεν καταγράφηκαν περιπτώσεις μαζικής συμμετοχής μουσουλμάνων στο πλευρό των Επαναστατών. Τα στρατόπεδα ήταν ξεκάθαρα Έλληνες εναντίον Τούρκων, Χριστιανοί εναντίον Μουσουλμάνων.
Τρίτον, το Γένος συμμετείχε μαζικά στην Επανάσταση. Από τις Παραδουνάβιες ηγεμονίες μέχρι την Κύπρο και από την Βόρειο Ήπειρο μέχρι την Σμύρνη υπήρξαν επαναστατικές ενέργειες, μικρότερες ή μεγαλύτερες. Μάλιστα, ακόμα και μετά την καταστολή της εξέγερσης σε περιοχές όπως η Μακεδονία ή η Κρήτη, οι αγωνιστές συνέχισαν τον πόλεμο στην ηπειρωτική Ελλάδα. Αλλά και από τα αγγλοκρατούμενα Επτάνησα έφθασαν μαχητές, όπως και από την Κεντρική Ευρώπη.

Τέταρτον, το '21 αποτελεί τον τελευταίο κρίκο μιας μακριάς αλυσίδας εξεγέρσεων που έλαβαν χώρα από την Άλωση μέχρι την Απελευθέρωση. Υπλογίζεται ότι στην Τουρκοκρατία έγιναν πολύ πάνω από 100 επαναστατικά κινήματα. Αυτό αποδεικνύει ότι, ανεξαρτήτως συνθηκών, οι Έλληνες ήταν συνεχώς με το όπλο παρά πόδας να πολεμήσουν για την απελευθέρωσή τους.

Πέμπτον, ο εθνικός, και κατ' επέκταση, ο θρησκευτικός χαρακτήρας του Αγώνα είναι πασιφανής και μέσα από τα κείμενα των πρωταγωνιστών της περιόδου. Ενδεικτικά, γιατί τα σχετικά αποσπάσματα είναι πολλά: Θεόδωρος Κολοκοτρώνης:
 <<Σαν μια βροχή ήρθε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας και όλοι, και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι γραμματισμένοι και οι έμποροι, όλοι συμφωνήσαμε στον ίδιο σκοπό και κάναμε την επανάσταση... Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμίαν από όσας γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών τους είναι εμφύλιος πόλεμος, ο εδικός μας πόλεμος ήτο πλέον δίκαιος. Ήτον έθνος με άλλον έθνος.>>
Αλέξανδρος Υψηλάντης:
 <<Είναι καιρός να κρημνίσωμεν από τα νέφη την ημισέληνον και να υψώσωμεν το σημείον, δι᾿ ου πάντοτε νικώμεν, λέγω τον Σταυρόν, και ούτω να εκδικήσωμεν την πατρίδα και την Ορθόδοξον ημών πίστιν από την ασεβή των ασεβών καταφρόνησιν.>>
 Μακρυγιάννης:
 <<Εμείς, με σκιάν μας τον ΤίμιονΣταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστονΤούρκον.>>

Έκτον, η συνεισφορά της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την οποία οι αποδομητές μηδενίζουν, ήταν ζωτικής σημασίας για την πορεία του Αγώνα. Αυτό αρχικά φαίνεται στα κείμενα των Ηρώων, οι οποίοι όπως είδαμε δεν διαχώριζαν Χριστό και Ελλάδα, και συχνά απέδιδαν τις απρόσμενες νίκες στον Θεό. Έπειτα, αμέτρητοι Ιερωμένοι, όλων των βαθμίδων, συμμετείχαν στην Επανάσταση και πολλοί θυσιάστηκαν. Ένας στους δέκα Φιλικούς ήταν κληρικός. Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως η Εκκλησίας στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν αυτοί που διατήρησε ζωντανό το Γένος. Μέσω του Κρυφού Σχολειού, της Ελληνικής Γλώσσας και της Ενορίας λειτούργησε σαν Κιβωτός της Ελληνικότητας.

Έβδομον, αναφορικά με την πολυσυζητημένη σχέση Επανάστασης και Διαφωτισμού είναι ξεκάθαρο ότι ο δεύτερος ίσως επηρέασε περιορισμένο κύκλο Ελλήνων διανοουμένων του εξωτερικού. Ο λαός, στην πλειοψηφία του αγράμματος, προφανώς δεν είχε πρόσβαση στα διαφωτιστικά κηρύγματα, τα οποία και η Εκκλησία καταδίκαζε. Αντίθετα, τα κίνητρα της Εξέγερσης βρίσκονται στους Θρύλους του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, στις περιοδείες του Πατροκοσμά, στην Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου, στον διαρκές άσβεστο πάνδημο πόθο για ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Τα τελευταία χρόνια οι διάφοροι επίδοξοι αποδομητές, τόσο μαρξιστικής, όσο και φιλελεύθερης προέλευσης, πέρασαν την διαδικασία σπίλωσης του '21 σε άλλο επίπεδο. Δημιουργήθηκε, λοιπόν, μία εθνομηδενιστική κλίκα αποτελούμενη από στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., αρθρογράφους μεγάλων political correct εφημερίδων και μέλη της επιτροπής για τα 200 χρόνια, συγγραφείς που φιλοδοξούν να πλουτίσουν γράφοντας εξεζητημένες μπούρδες, αλλά και υποστηρικτές του εξευρωπαϊσμού μας. Όλοι αυτοί, με σημείο αναφοράς την περίφημη σειρά ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΙ, δεν αρκούνται στην αμφισβήτηση του εθνικοθρησκευτικού χαρακτήρα του Αγώνα, αλλά επιδίδονται στην ολοκληρωτική απομυθοποίησή του. Γι' αυτούς σε μια εποχή κατάργησης των συνόρων και των εθνικών ταυτοτήτων και εν μέσω μιας διαδικασίας σύναψης δήθεν ελληνοτουρκικής φιλίας, οι αναφορές στο 1821 μόνο εθνικιστικά ένστικτα μπορούν να ξυπνήσουν. Έτσι παρουσιάζουν την Επανάσταση σαν μία ανταρσία ενός συρφετού τυχοδιωκτών, αιμοσταγών, λούμπεν στοιχείων που κατέστρεψαν βίαια 400 χρόνια οθωμανικής ειρήνης.

Γι' αυτούς η Τουρκοκρατία ήταν ένας επίγειος παράδεισος, στα πρότυπα των παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών που ονειρεύονται, όπου έθνη και θρησκείες συνυπήρχαν αρμονικά. Ξεχνούν, βέβαια, τα παιδομαζώματα, τις σφαγές, την παντελή έλλειψη δικαιωμάτων για τους ραγιάδες και τόσα άλλα.

Στο ίδιο πλαίσιο προσπαθούν βάναυσα να αποδομήσουν τις προσωπικότητες των Ηρώων και τα γεγονότα. Οι πολεμιστές της Λευτεριάς παρουσιάζονται λίγο πολύ σαν μισθοφόροι ή σαν λήσταρχοι συμμορίτες. Παραλείπουν, όμως, να αναφέρουν ότι κατά την περίφημη <<οθωμανική ειρήνη>> το να γίνει κανείς κλέφτης ή αρματωλός ήταν μονόδρομος για μια λίγο πιο ελεύθερη ζωή. Κάποιοι <<προοδευτικοί>> δεν δίστασαν να σπιλώσουν και την ηθική των Ηρώων. Νυν υποψήφιος της Ν.Δ. χαρακτήρισε τον Κολοκοτρώνη ομοφυλόφιλο. Προφανώς, εδώ η προπαγάνδα έχει δώσει την θέση της στην εμπάθεια.

Την Απελευθέρωση, φυσικά, την οφείλουμε στους ξένους, στους μεγάλους συμμάχους μας, που όπως πάντα φρόντισαν για εμάς στο Ναυαρίνο. Λησμονούν, ωστόσο, όλοι αυτοί οι δυτικολάγνοι ότι οι Έλληνες είχαν ήδη συντρίψει τεράστιες για τα δεδομένα τους στρατιές, όπως του Δράμαλη και του Ομέρ Βρυώνη. Επίσης, ακόμα και η εκστρατεία του Ιμπραήμ είχε φθάσει σε τέλμα πριν την ναυμαχία στο Ναυαρίνο. Οι θυσίες των επαναστατών ήταν, άλωστε, αυτές που γιγάντωσαν το φιλελληνικό κίνημα και ανάγκασαν τις Μεγάλες Δυνάμεις να επέμβουν.

Από όλες τις στιγμές της Επανάστασης οι απομυθοποιητές κρατούν και μεγεθύνουν τις σφαγές και τους εμφυλίους, καταργώντας όλα τα άλλα. Λες και οι επαναστάσεις γίνονται με ροδοπέταλα ή η εκδικητική έξαψη των Ελλήνων στην άλωση της Τριπολιτσάς ισοφαρίζει 400 χρόνια τουρκικών εγκλημάτων.

Η απάντηση στις συκοφαντίες τους βρίσκεται στις στιγμές ανεπανάληπτου ηρωισμού που μόνο η Ελληνική Επανάσταση έχει να επιδείξει. Βρίσκεται στους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Μεσολογγίου που προτίμησαν την θυσία από την παράδοση. Βρίσκεται στο λόφο του Μανιακίου που ο Παπαφλέσσας πολέμησε γνωρίζοντας πως θα σκοτωθεί, μόνο και μόνο για να κρατήσει την φλόγα της λευτεριάς αναμμένη. Βρίσκεται στον Νικηταρά που μετά τον αγώνα πέθανε ζητιάνος και πάμπτωχος. Βρίσκεται στους Έλληνες νέους σπουδαστές που άφησαν τα Πανεπιστήμια, ίδρυσαν τον Ιερό Λόχο και έπεσαν μέχρι ενός στο Δραγατσάνι. Βρίσκεται, φυσικά, σε όλους εκείνους που έδωσαν την ζωή τους στους πολέμους του Ελληνισμού που ακολούθησαν, για την απελευθέρωση των αλύτρωτων αδερφών, την ουσιαστική πραγμάτωση του σκοπού της Επανάστασης.

Το 1821, λοιπόν, δεν ήταν μύθος. Ήταν επανάσταση υπέρ Πίστεως και Πατρίδας. Ας δώσουμε την πρέπουσα απάντηση στους αποδομητές. Κομμάτι του εορτασμού των 200 χρόνων από την μεγάλη αυτή στιγμή του Γένους ας αποτελέσει η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ